نامه رهبر معظم انقلاب به رئیس‌جمهور درباره الزامات اجرای برجام و تعیین شروط برای هرگونه اقدام در این زمینه در روزهای گذشته بازخوردهای متفاوتی را در پی داشته است. در اینجا لازم است به چند نکته مهم در این زمینه توجه شود:

1 . رهبر معظم انقلاب در طول مذاکرات و بعد از آن، خطوط قرمز نظام را در سخنرانی های عمومی اعلام کرده بودند بدون شک در صورتی که تیم مذاکره کننده در حین نگارش متن به این خطوط قرمز توجه بیشتری می نمود این نامه شکل دیگری پیدا می کرد. اما تیم مذاکره کننده به هر دلیل موفق به لحاظ کردن بسیاری از آنها در متن برجام نشد، رهبر انقلاب پس از آن از ظرفیت های قانونی نظام از جمله مجلس، برای رفع نواقص آن و برگرداندن برجام به پشت خطوط قرمز استفاده نمودند که مجلس نیز علیرغم تلاش کمیسیون ویژه برجام بنا به دلایلی، آن طور که باید موفق عمل نکرد. تا اینکه لاجرم رهبر معظم انقلاب خودشان برای جلوگیری از «خسارت‌هاي بزرگ برای حال و آينده‌ي كشور» 9 شرط مهم برای اجرای برجام مطرح نمودند. در این میان هم دولت و هم مجلس حتی اگر نمره قبولی نیز گرفته باشند بدون شک نمره بالائی نخواهد بود.

2. این مذاکرات و ماحصل آن تحت عنوان برجام نشان داد که کشورهای غربی بویژه آمریکا قصد ندارند پرونده هسته ای ایران به این سرعت مختومه اعلام شود، آنچه در برجام آمده است ادامه چالش هسته ای ما را حداقل تا 15 سال برای آمریکا تضمین می کند، و بدیهی است که هدف آمریکا از ادامه این روند حل مسئله هسته ای نبوده بلکه تلاش برای نفوذ و اختلاف افکنی در بین مسئولین و ایجاد ائتلاف غربی بر علیه ایران است. در نامه اخیر رهبری نیز آمده است که «این دشمنی تا هنگامی که جمهوری اسلامی با قدرت درونی و پایدار خود، آنان را مأیوس کند ادامه خواهد داشت».

3. توجه ویژه به اقتصاد مقاومتی با عبارت «گشایش اقتصادی و بهبود معیشت و رفع معضلات کنونی جز با جدی گرفتن و پیگیری همه‌‌جانبه‌ اقتصاد مقاومتی میسر نخواهد شـد»، نشان داد که بر خلاف نظر برخی از مسئولین و مردم که برجام و توافق را نسخه نجات بخش اقتصادی می دانستند، توجه به داشته های درونی و ظرفیت های ملی می تواند معضلات اقتصادی را مرتفع نماید. بنابراین دولت و مجلس می بایستی با برطرف شدن موانع و بهانه های دوساله تمام تلاش خود را در جهت اجرای صحیح سیاست های اقتصاد مقاومتی و نجات کشور از رکود بکار گیرند و از دادن امیدواری عبث و وعده های واهی اقتصادی در آینده نزدیک خودداری نمایند.

3. برخلاف موارد قبلی رهبر معظم انقلاب نظرات خود را در مورد ادامه روند هسته ای در سخنرانی بیان نفرمودند، هر چند در مقام اعتبار پیام، نامه و سخنرانی رهبری هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند و همگی نصب العین و فصل الخطاب مسئولین محسوب می شوند، اما معمولا مطالب مطروحه در سخنرانی ها با تفسیرهای مختلف و یا با سهل انگاری در مرحله عمل ممکن است به جایگاه حقیقی خود نائل نشوند، اما این بار رهبر انقلاب با پیام ویژه کتبی یک سند تاریخی را رقم زدند و اینک بر دولت، مجلس، مسئولین و مردم است که با اتحاد و همدلی تک تک منویات ایشان را در اجرا پیگیر و در صورت تخطی مطالبه کافی در این مورد را انجام دهند تا انقلاب اسلامی ما این برهه حساس را نیز به سلامت طی نماید.